(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
เนลลี่ใช่มั้ย
ฝันร้ายอีกแล้วเหรอ
โอเค
คืนนี้เธอนอนกับพี่ก็ได้
กลัวมากเลยสินะ
ทำใจดีๆ ไว้ เนลลี่
เธอกอดพี่แน่นเกินไป
เนลลี่
ตะกี้ฉันจับมือใคร
วันนั้นคืนวันจันทร์ หนูนอนไม่หลับ
หนูเลยเดินลงไปข้างล่างเพื่อหาขนมกิน
นั่นเป็นครั้งแรกที่หนูเจอเขา
คุณสไมลีย์
ออกมาจากที่ที่เขาอยู่
แล้วหนูทำยังไง
หนูนิ่งเงียบที่สุดเท่าที่ทำได้
คิดว่าเขาคงอยู่แต่ข้างล่าง
แต่แล้วหนูก็ได้ยินเสียงลั่น
บันได ขั้นที่สามจากบนสุด
มันส่งเสียงค่ะ
หนูเลยรู้ว่าเขากำลังมา
หนูก็เลยรู้ทุกครั้ง
"เอี๊ยด..."
แล้วก็ลูกบิดประตู จากนั้นเขาก็เข้ามาในห้องหนู
คุณสไมลีย์เขาหน้าตายังไง
แค่ฉีกยิ้มกว้าง
กว้างเกินไป
เขายิ้มตลอด แต่เขาไม่มีความสุข
น่ากลัวมากเลยนะ
หนูพูดถึงที่ที่เขาอยู่
คุณสไมลีย์อยู่ที่ไหนเหรอ เคลซีย์
ใต้ถุนบ้าน
ในห้องใต้ดินเหรอ
(บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์)
(เมื่อวาน)
รู้มั้ย
หนูเหมือนฉันมากนะ เคลซีย์
- เหรอคะ - ใช่
ตอนฉันเด็กๆ ฉันก็กลัวอะไรเยอะแยะ
แต่ฉันไม่จำเป็นต้องกลัว
ทั้งหมดอยู่ในหัวฉัน ตอนนั้นฉันก็แค่ไม่รู้
แต่เวลาฉันกลัว
ฉันจะจินตนาการว่ามีกำแพงใหญ่ล้อมรอบตัว
กำแพงที่ทำจากอิฐที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้
แล้วพอฉันกลัว
ฉันก็จะจินตนาการว่าฉันก่ออิฐทีละก้อน ทีละก้อน
จนกระทั่งกำแพงนั้นทั้งหนาและแข็งแกร่ง
ฉันรู้ว่าฉันจะปลอดภัยในนั้นไปตลอดกาล
หนูเองก็ทำแบบนั้นใช่มั้ย
ไม่เป็นไรนะ
แบบนั้นดีแล้ว
เพราะเด็กๆ อย่างเรา
เจออะไรมาเยอะกว่าเด็กคนอื่นๆ
เราเข้มแข็งกว่าเด็กทั่วไป
เราเป็นผู้สร้างชั้นยอด
เราทำให้ตัวเองปลอดภัย
และไม่ยอมให้ใครเข้ามาได้
คุณสไมลีย์เข้าได้
เด็กที่เรารับอุปการะอีกสองคนมีพัฒนาการดี เราแค่อยากให้เธอเป็นแบบเดียวกัน
เธอเล่าเรื่องคุณสไมลีย์ให้ฉันฟัง
ใช่ๆ เราก็เคยได้ยินเรื่องเขา
เราห่วงเรื่องปัญหาความประพฤติ ที่โรงเรียนของเธอมากกว่า
เห็นเลยว่าเกรดเธอเริ่มต้นไม่เลว
อย่างน้อยนะคะ ดูจากสภาพ
แต่แล้ว...
เดี๋ยวคุณก็เข้าใจ
ลูกๆ ของเราทุกคนต้องผ่านการปรับตัวทั้งนั้น
- แต่นี่... - อาจเป็นปกติก็ได้ค่ะ
สถานสงเคราะห์เด็กไม่ใช่ที่ที่โตมาได้ง่ายๆ
ส่วนเรื่องคุณสไมลีย์ นั่นเกิดขึ้นทันที หรือว่า...
ไม่กี่อาทิตย์หลังเธอไปอยู่กับเรา
ปัญหาด้านพฤติกรรมเธอก็เกิดขึ้นช่วงนั้น
เราจะลงลึกถึงปัญหาที่แท้จริงค่ะ
อาทิตย์หน้าเวลาเดิมนะ
ค่ะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณ
ขอบคุณค่ะ
(ธีโอดอรา เครน) (แพทยศาสตร์บัณฑิต สาขาจิตวิทยา)
ขยะ
บางครั้งเนลลี่ก็คลานขึ้นเตียงเรา
แต่เขาบอกว่าไม่ได้ทำ
หนูว่าคงแค่ฝันอะไรเพี้ยนๆ มั้ง
ของส่วนใหญ่เป็นขยะ
แต่ถ้าเจออะไรดีๆ เราก็เอาไปขายได้
ขยะ
เดี๋ยว นี่มัน...
ของดี
เหรอ
ไวน์โคลส์เดอเบียปี 49
ให้ตาย
มันค่อนข้าง...
ลูกรู้ได้ยังไง
เธอไม่รู้สึกเหรอ
ขอโทษนะคะ ไม่เลย
เราคงดูเหมือนคนบ้าสินะ
สวัสดีค่ะ คุณดัดลีย์
ธีโอดอรา
บอกแม่ทีว่าแม่บ้ามั้ย
รู้สึกเย็นๆ ตรงนั้นมั้ย
- ค่ะ - บอกแล้ว
ขอโทษค่ะ
ไม่ ตำแหน่งมันเล็กมากๆ ตรงนี้เลย
เหมือนยืนอยู่หน้าตู้เย็น
แต่ถ้าเราขยับ...
แบบนี้นะ
ตรงนั้นเป็นไง
ค่ะ ตรงนี้ด้วย
แน่ใจเหรอ
ตรงนี้แม่ไม่รู้สึก
บ้านนี้เย็นทั้งหลัง
ไม่ค่อยกระจ่างเท่าไหร่เลยนะ ว่ามั้ย คลาร่า
ใช่ค่ะ คุณผู้หญิง
ขึ้นไปชั้นบน
มีอีกจุดนึงที่ห้องนอนใหญ่ห้องรอง
มัสตาร์ดพี่หมด ไก่งวงก็ใกล้หมดแล้ว
เธอจ่ายเงินจ้างคนทำอาหารกลางวันได้นะ
บางคนเอามาส่งให้ถึงออฟฟิศเธอด้วยซ้ำ
จะได้ไม่ต้องขับมาที่นี่ทุกวัน
ฉันชอบขับรถ ช่วยให้มีเวลาคิด
แล้วอาหารที่บ้านก็อร่อยกว่า
ถ้าไม่ชอบจ่ายตลาด
หาคนไปเป็นเพื่อนก็ได้นี่
แบบเด็กสาวเมื่อคืนก็ได้
แล้วทิ้งทั้งหมดนี่น่ะเหรอ
เรื่องงานเป็นไง
วันนี้เจอหนัก
เด็กผู้หญิงคนนึง
ฉันเข้าไม่ถึงความคิดเขาเลย เธอหาวิธีช่วยได้เสมอ
เธอถนัดเรื่องเด็กๆ นะ
คนนี้สาหัสใช่ย่อย
เขาเหมือนกำแพงอิฐ
พี่รู้จักเด็กประเภทนี้ดี
- เห็นอะไรมั้ย - ไม่
แค่มืดๆ
เขาเอาไว้ส่งข้อความละมั้ง
เจออะไรกันเหรอ
ไม่รู้
ไหน ขอพี่ดูหน่อย
อะไรเหรอ
มันเหมือน...
โทรศัพท์
แต่ใช้ภายในบ้าน
เนลลี่ เธออยู่ตรงนั้นนะ
มาเถอะ
อีกด้านนึงอยู่นั่น
กลิ่นอะไรเนี่ย
กลิ่นอะไร
พี่ไม่ได้กลิ่นเหรอ
ในห้องนี้มีกลิ่นเหมือนส่วนอื่นๆ ของบ้าน
นี่เตียงคนป่วย
พี่รู้ได้ไง
ฮัลโหล
ฮัลโหล ได้ยินฉันมั้ย
เอเลนอร์ เครนโทรมา
ฉันได้ยินเธอ เนลลี่
พวกเธอเล่นกันไปนะ
เธอต้องพูดชื่อตัวเอง ฉันจะได้รู้ว่าเป็นเธอจริงๆ
ลุค เครน!
ถ้าเธอเป็นลุคตัวจริง เธอชอบพุดดิ้งแบบไหน
พุดดิ้งข้าว
ไม่ใช่ ช็อกโกแลตวานิลลาช็อกโกแลตต่างหาก
ไม่ใช่ ตอนนี้ชอบข้าวแล้ว
เธอต้องบอกฉันเรื่องพวกนี้ด้วยสิ ลุค
บอกอยู่นี่ไง
ฮัลโหล
สวัสดี
ฉันธีโอดอรา แต่ชอบให้เพื่อนๆ เรียกว่าธีโอ
เธอเรียกฉันว่าธีโอได้มั้ย
หวัดดีฮะ ธีโอ
(โรคพีทีเอสดี กลัวการเข้าสังคม)
(ฮิลล์เฮาส์ บ้านกระตุกวิญญาณ) (โดยสตีเวน เครน)
มันไม่รื่นหูนักหรอก
แต่เชอร์ลีย์พูดแทงใจดำ แล้วมันก็รบกวนใจพี่
(หกปีก่อน)
เออ คือ เธอพูดถูก
พี่พยายามเป็นเจ้าของ
เรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของพี่คนเดียว
พี่จะยกเลิกหนังสืองั้นสิ
พี่ขอเสนอว่าจะแชร์หนังสือ
พี่จะแบ่งค่าลิขสิทธิ์ให้ทุกคน คนละแปดเปอร์เซ็นต์
แล้วถ้าขายดีตามที่สำนักพิมพ์คิด
ให้ตาย สตีฟ
- พี่พยายามทำเรื่องที่ถูกต้อง - ถูกต้องงั้นเหรอ
ความรู้สึกผิดมันขัดขวางวิถีชีวิตใหม่ของพี่หรือไง
พี่กับลีห์รู้สึกกระอักกระอ่วน ตอนจัดกระเป๋าเตรียมไปแคลิฟอร์เนียงั้นสิ
แล้วแต่จะคิด นี่อาจเป็นเงินจำนวนไม่น้อย...
แล้วแต่จะคิดเหรอ
พี่ก็คิดแต่เรื่องเงิน เราทุกคนรู้ดี
ต้องเป็นเรื่องเงินอยู่แล้ว
- ทุกคนได้อ่านแล้วใช่มั้ย - ฉันยังไม่ได้อ่าน
อ่านไปทำไม
ฉันได้ฟังเรื่องราวหลายรูปแบบมาทั้งชีวิต
ได้ยินเรื่องสยองขวัญสุดอื้อฉาวของพ่อ
ได้ฟังเรื่องผีของลุคกับเนลลี่
- อย่าว่ากันนะ เนลลี่ - ได้
ได้ยินว่าพี่ๆ ทำท่าเลียนแบบเจมส์ แรนดี้
ตอนเล่าว่าทุกคนบ้าแค่ไหน
คงเพราะฉันเป็นลูกคนกลางมั้ง
แต่ฉันอยากใส่ใจกับ ชีวิตจริงๆ ของตัวเองตอนนี้มากกว่า
ฉันรออ่านตอนพิมพ์ปกอ่อนละกัน
เราจะไม่รับเงินพี่
เราทุกคน
เงินนั่นเปื้อนเลือดนะ สตีฟ
พี่อยากรับไว้กี่แดงก็เชิญ
- ใช่มั้ย - ใช่
- เงินเปื้อนเลือด - ใช่
ฮัลโหล
ไม่ตลกนะ ลุค
นี่ ขอน้ำหน่อยได้มั้ย
เช็กบิลด้วยนะ
- เธอคิดจะทำอะไร - ผมแค่จะแล่นรถกระบะ
มีอะไรคะ
น้องชายเธอกำลังจะเดือดร้อน
ปล่อยแขนเขาได้มั้ย
เขากำลังเล่นสนุก คุณดัดลีย์ ตวาดเขาทำไม
เพราะช่องลำเลียงอาหารไม่ใช่ของเล่น มันอาจมีอันตราย
งั้นคุณพูดแค่นั้นก็พอ
ก็ได้
มานี่
ฉันต้องทำความสะอาดครัว
คุณไม่เห็นต้องใจร้ายเลย
เขาไม่ได้ใจร้าย
เขากลัว
เธอพูดแบบนั้นทำไม
(บึ้งตึง เก็บตัว และงีบหลับในคาบเรียน)
(ทริช (617) 1469883)
ลุค
นึกว่าอาจเป็นเขา
คุณดัดลีย์น่ะเหรอ
เขาไม่เคยอยู่หลังฟ้ามืด
ทำอะไรน่ะ
พยายามนั่งลิฟต์เล่น
ช่องลำเลียงอาหาร
เถอะน่า ไอ้ตู้โง่
เราต้องปิดประตู
แต่ถ้างั้นฉันก็เอื้อมไม่ถึงปุ่มน่ะสิ
เธอมันเด็กบ๊อง รู้ตัวมั้ย
ขอเล่นหนเดียวนะ ฉันรู้ว่ามันใช้งานได้
นะ ธีโอ
- พี่จะเดือดร้อน - ฉันไม่บอกใครหรอก
น่านะ ช่วยหน่อย
ลิฟต์นี่ขนาดเหมาะสำหรับเด็กเลย
(รับน้ำหนัก 90.7 กิโลกรัม)
ก็ได้ แต่เสร็จแล้วเธอต้องโดดออกมาทันที แล้วห้ามบอกใครว่าพี่ทำให้เธอ โอเคมั้ย
โอเค พร้อมนะ
ขึ้นละนะ
นี่! ขึ้นสิ! ธีโอ!
ลุค!
เวร
- ธีโอ! - ลุค!
ธีโอ!
ลุค
ข้างล่างนี้มีห้อง
ข้างกำแพงมีบันไดลงมาข้างล่าง
พี่ลงมารับฉันได้
รอเดี๋ยวนะ
พาฉันขึ้นไปที
ข้างล่างมีอะไรก็ไม่รู้
รอเดี๋ยว พี่พยายามอยู่
เร็วเข้าสิ ธีโอ!
ลุค!
อะไรเนี่ย
ลุค
- ช่วยด้วย! - ลุคล่ะ
เขาอยู่ใน... ตายจริง!
รอก่อน
- พาเขาขึ้นมา - ใจเย็น
ไม่เป็นไรนะลูก เราอยู่นี่
ได้แล้ว
โอเค
โอเค ไม่เป็นไรนะ
- ไหนดูซิ เอาละ - ไม่เป็นไร
เกิดอะไรขึ้น
ลูกทำเสื้อขาดเหรอ สงสัยโดนประตูเกี่ยว
มีอะไรจับตัวผมไว้ก็ไม่รู้ ปีศาจ มันคือปีศาจ
- ลูกคิดบ้าอะไรขึ้นมา - ไม่เป็นไร
น้องไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ
ไปที่ห้องตัวเองเลยนะ
มานี่มา
ไหนแม่ดูซิ มาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้น
โอเค ไม่มีแผล
โอเคนะ
ลูกไม่เป็นไรจ้ะ น่ากลัวเนอะ
ลูกไหวรึเปล่า
พระเจ้าช่วย
ทำเอาฉันเก็บมาฝันเลยนะ ยัยหนู
พี่ขอโทษ
คือ... เนลล์น่ะ
ผมแค่พูดถึงสินทรัพย์ก้อนเล็กๆ ของเจ้าสาว ไม่ต้องใหญ่โตอะไร
(สองปีก่อน)
ไม่พอให้ฉันดูแลคุณไปได้สักหกปีหรือไง
คุณยังอยากได้แม่วัวด้วยเหรอ
หรือจะเอาลามะ สักอย่างน่ะ
- เฮ้ - หวัดดี
เจอพวกเขามั้ย เราควรดื่มอวยพร...
ฉันรู้ ฉันยังหาอยู่
- พวกเขาควรมาตั้งแต่สิบนาทีที่แล้ว - ฉันรู้ ฉันต้องใช้สเตซี
พี่จะไปดูที่บาร์
โอเค ขอบใจนะ
- นี่ - ที่รัก
- เจอตัวเธอมั้ย - ไม่เจอ เธอไม่อยู่ด้านนอก
- ผมยังขาดเพื่อนเจ้าบ่าวสองคน - ตายจริง
- ผมจะไปดูในครัว - โอเค
- ไหวนะ - ไหว
- โอเค - โอเค
เอาจริงสิ
พี่ไปดูให้ที่บาร์
ใช่
เยี่ยมไปเลย ได้เวลาดื่มอวยพร แต่เพื่อนเจ้าสาวฉันหาย
ไม่ต้องช่วยหรอก เดี๋ยวฉันหาเอง
หนักกว่าเจอเชอร์ลีย์ทำเย็นชาอีก
โต๊ะนั้นเริ่มเครียดๆ
สเตซี
ไม่อยู่
ใช่
สเตซี!
รอแป๊บนึง
งานแต่งก็งี้แหละ
เฮ้
- โทษที - ไม่เป็นไร
เราควรดื่มอวยพรตั้งแต่สิบนาทีที่แล้ว
- ฉันขอโทษ ฉันพร้อมแล้ว - ไม่เป็นไร มาเถอะ
- เธออาจจะอยากเช็กเครื่องสำอาง - ไม่ต้อง ไม่เป็นไร เธอดูดีนะ
พี่มามั้ย
พี่อยากดูว่าใครอยู่ในห้อง
ต้องเป็นเฮนรี่แน่ๆ
พนันว่าแมตต์
- เขาเก็บแต้มเพื่อนเจ้าสาว - ไม่จริงอะ
อยากเดิมพันกันมั้ยล่ะ
เฮ้
มีอะไร
- เปล่า - คือว่า...
คือว่า...
คือ เราไม่ได้...
เราไม่รู้ว่าพี่ชอบ...
เพื่อนเจ้าสาวเหรอ
ฉันรักพี่นะ
- รูดซิปให้ทีสิ - ได้
พี่ขอโทษที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีก แต่... เขาไปบ้านนั้นทำไมกันแน่
ลูกๆ จะต้องถามพี่ว่าเขาตายยังไง
แล้วพี่ก็จะบอกเด็กๆ
บอกอะไรล่ะ
บอกว่าเขาฆ่าตัวตายเหรอ
น้าเนลลี่ฆ่าตัวตาย
ใช่ ดีกว่าโกหก
หรือไม่พูดอะไรเลยแบบพ่อ
พี่จะพูดยังไง
พี่ตอบคำถามที่ได้รับ
ไม่ต้องจาระไน ไม่ต้องบอกข้อมูลที่คนไม่ได้ถาม
แค่บอกเด็กๆ ว่า...
ความรู้สึกของพวกเขาเป็นเรื่องไม่ผิด และพวกเขาปลอดภัย
สงสัยได้ ไม่เป็นไร
และเศร้าได้
บอกพวกเขาว่าพี่ก็เศร้า
ถ้าเด็กๆ ถามว่าทำไมล่ะ
บอกไปว่าพี่ไม่รู้
ไม่มีใครรู้
ไม่เป็นไรหรอก
ให้พวกเขาถามพี่ดีกว่าถามฉัน
ทำไม
เพราะฉันโคตรโกรธ
เพราะฉันไม่อยากต้องบอกหลานๆ ว่าฉันโคตรโมโหน้าเนลลี่
คนที่ควรรู้ดีกว่าใคร ควรรู้ดีที่สุด
ว่าเรื่องแบบนี้ทำร้ายครอบครัวยังไง
เขารู้ดีกว่านั้นแท้ๆ
แต่เขาก็ทำอยู่ดี
ฉันต้องไปละ
โทษนะ ฉันแค่... ฉันไม่ไหว เชิร์ล
(แฮร์ริส บริการจัดพิธีศพ)
นี่
พี่เข้าไปได้มั้ย
พี่ชอบรูปที่เธอวาด
ฟังนะ
พี่ขอโทษ
ไม่เป็นไร
พ่อแม่ยังโกรธพี่อยู่เลย
พ่อแม่ไม่เชื่อฉัน
เรื่องอะไร
ไม่เชื่อสักเรื่อง
พี่ขอโทษ
ตอนแรก พ่อแม่บอกว่าอบิเกลไม่มีตัวตน
ทีนี้ก็บอกว่าชั้นใต้ดินไม่มีจริง
มันไม่อยู่ในพิมพ์เขียว
พ่อแม่บอกว่าน่าจะเป็นแค่ห้องเตี้ยๆ พอคลานได้
อะไรก็ตามที่อยู่ข้างล่างนั่น
พ่อแม่ไม่เชื่อฉันเลย
ไม่เคยมีใครเชื่อฉันเลย
พี่เชื่อเธอ
เราอาจพิสูจน์ให้พ่อแม่เห็นได้
เธอพูดถึงบันไดตอนอยู่ข้างล่างนั่น
สมมติว่าอยู่ในช่องลำเลียงอาหารนะ
มันอยู่ตรงไหน
โอเค ก็...
ห่างไปเท่านี้มั้ย
อีกนิดนึง
ห่างไป...
เท่านี้มั้ย
โอเค
หนึ่ง สอง สาม
สี่ ห้า หก เจ็ด
แปด เก้า สิบ
สิบเอ็ด
เธอกลัวมากเลย
หวัดดี
ขอโทษจริงๆ ที่โผล่มาแบบนี้
- ถ้าฉันมารบกวน ฉัน... - ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
เข้ามาสิคะ
พอดีฉันอยู่แถวนี้ แล้วต้องใช้อะไรที่...
เคลซีย์อยู่มั้ย
ไม่อยู่ ตอนนี้เธออยู่ที่โรงเรียน
เด็กทุกคนอยู่ที่โรงเรียนกันหมด
จริงด้วย
ไม่ยักรู้ว่าคุณแวะเยี่ยมตามบ้าน
ปกติฉันไม่ทำค่ะ
ฉันแค่ออกมาข้างนอก แล้วคิดถึงกรณีของพวกคุณ
มันอาจฟังดูประหลาดมากๆ แต่...
จะว่าอะไรมั้ยคะ ถ้าฉันขอดูห้องใต้ดินคุณสักแวบหนึ่ง
ตะโกนเรียกเรานะ ถ้าต้องการอะไร
- ฉันจะกลับไปทำงาน - ได้ค่ะ
ขอบคุณ ไม่
อย่าค่ะ อย่า...
- เรียบร้อยแล้วนะครับ - ค่ะ
ขอบคุณจริงๆ ที่ยอมตามใจฉันแบบนี้
ฉันหวังว่าจะเข้าถึงความคิดของเคลซีย์ได้สักนิด
พยายามเข้าใจเธอให้มากขึ้น
แต่...
มันเป็นแค่ห้องใต้ดินธรรมดาๆ
เราก็บอกลูกแบบนั้นตลอด
ฉันจะกลับไปคุยกับเธออีกในอาทิตย์นี้
ขอบคุณครับ
ขอบคุณ
คุณ...
มองอะไรอยู่ รอยยิ้มของคุณ
ใช่ค่ะ
ตามหน่วยสังคมสงเคราะห์ด้วย
งานนี้คุณต้องไว้ใจฉัน
ฉันไม่เคยดูผิดมาก่อนไม่ใช่เหรอ
ใช่ ฉันแน่ใจ
ฉันแน่ใจว่าเขารับสารภาพแน่ ถ้าคุณ...
ให้พวกเขามาที่นี่
ไม่ ฉันจะรอตำรวจ
โอเค
ขอบใจนะ จีน่า บาย
ลูกหามันเจอ
มันอยู่ในห้องเล็กๆ นี่
แอบซ่อนอยู่
มีหนังสือแบบนี้เพียบเลยค่ะ
หนังสือเก็บความลับที่พวกเขาพยายามซ่อน
ลูกรู้ได้ยังไง
หนูก็ไม่รู้
หนูบอกได้ตอนหยิบมันขึ้นมา
เหมือนที่บอกได้ว่ามีพื้นที่ยกขึ้นมา ในห้องเตรียมอาหารใช่มั้ย
มันคือสมุดบัญชีจ้ะ
สำหรับขายเหล้าเถื่อน
รู้มั้ยว่ามันคืออะไร
นานมาแล้ว การขายเหล้ามันผิดกฎหมาย
พวกเขาเลยแอบทำการลับๆ และซ่อนมันไว้
ชั้นใต้ดินนี่ไม่มีบันทึกไว้แม้แต่จุดเดียว
ไม่อยู่ในพิมพ์เขียวชิ้นไหนทั้งนั้น
พวกเขาไม่อยากให้ใครหาเจอ
แต่ลูกกลับหาเจอ
แม่ไม่ชอบเลยที่ลูกลงไปข้างล่างคนเดียว
หนูแค่อยากทำให้แม่เห็นว่าลุคพูดถูก
แต่แม่ก็รักที่ลูกช่างกล้าหาญ
ลูกรัก
เป็นอะไรไป
ดูนั่นสิ
พวกเขาต้องขุดผนังเข้าไปแน่ๆ
เด็กหาเจอได้ยังไงเนี่ย
ไม่รู้จริงๆ
น่าทึ่งมาก
ผมก็ไม่ได้กะว่าบ้านจะตรงตามมาตรฐาน
ผมจะโทรหาปีเตอร์ให้พาคนเข้ามาพรุ่งนี้
มานี่สิ ลูก
พ่อเล่าให้แม่ฟังเรื่องนึง
เรื่องไวน์ที่ลูกหาเจอตอนทำความสะอาดตู้
ลูกรู้ได้ยังไง
หนูแค่เดาค่ะ
เหมือนที่เดาเรื่องสมุดบัญชีนั่นเหรอ
จำอาการปวดหัวที่บางครั้งแม่ก็เป็นได้มั้ย
มันเกิดขึ้นตอนแม่เป็นเด็ก แล้วพอปวดหัว
แม่จะมองเห็นพวก...
นั่นแหละ
คุณยายก็เป็นเหมือนกัน
ท่าน...
มีสัมผัสไว
แม่สงสัยว่าลูกกับพี่น้องอาจจะมีสัมผัสไวเหมือนกัน
บางครั้งเชอร์ลีย์จะนอนละเมอพูดเรื่องที่...
คือมันก็น่าสนใจดี
แม่ถามเนลลี่ว่าคิดยังไงเกี่ยวกับบ้าน ตอนเราย้ายมาอยู่
น้องบอกว่าเสียงดัง
น้องเลือกคำได้แปลกจริงๆ
แม่สังเกตว่าลูกสวมสเว็ตเตอร์ในบ้านเสมอ ต่อให้เป็นหน้าร้อน
ทำไมกันจ๊ะ
เพราะอากาศเย็นตลอดเวลา
คุณยายแมรี่ก็เป็นแบบนั้น
ท่านไม่ชอบให้อากาศโดนผิว
ท่านจะสวมเสื้อผ้าหนาๆ เสมอ
คนที่มีสัมผัสไวน่ะ
บางครั้งก็ต้องการ...
นี่จ้ะ
มันจะช่วยแก้หนาว
และช่วยเรื่องนั้นได้
พ่อรู้รึเปล่าคะ
ว่าแม่สัมผัสไว
พอจะรู้
ไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้กันเยอะๆ ตอนลูกโต
แต่ตอนนี้
ถ้าลูกรู้สึกทุกข์ใจ และคิดว่าไม่มีใครเข้าใจ
ลูกคุยกับแม่ได้นะ
คุยได้ทุกเรื่อง
โอเคมั้ย
(ธีโอดอรา เครน 15,000 ดอลลาร์)
ขอบใจ
ไม่กลัวเชอร์ลีย์ฆ่าเอาเหรอ
ฉันเก็บความลับเก่ง
พี่รู้
แน่ใจนะว่าไม่อยากอยู่ทานมื้อค่ำด้วยกัน
แน่ใจ แต่ขอบคุณนะ
เที่ยวให้สนุก
เที่ยวชายหาดเผื่อฉันด้วย
ไม่กอดหน่อยเหรอ
พี่เขียนผิดไปสองสามเรื่องนะ
ในที่สุดก็อ่านซะที
พี่บอกว่าลุคเป็นคนเจอ ชั้นใต้ดินเก่าสำหรับเหล้าเถื่อน
ฉันเป็นคนเจอ
ขอโทษละกัน
มีอะไรอีกมั้ย
ฉันค่อนข้างประทับใจเรื่องที่พี่เขียน เกี่ยวกับคืนนั้นนะ
คืนไหน
คืนนั้น
คืนสุดท้าย
อาฮะ
เขียนได้หวือหวาใช่ย่อย
หวือหวาสุดๆ ยิ่งพอคิดว่าพี่หลับ
เกือบทั้งคืนนั้นเลยมั้ง
แล้วเธอจะเอาเงินไปทำอะไร
ซื้อรถ กระเป๋า หรือไปเที่ยว
ไม่ใช่
ฉันจะไปทำปริญญาเอกซะที
โธ่เอ๊ย
เฮ้
ก็ว่าได้ยินเสียงคนอยู่ข้างล่าง
ขอโทษที่ปลุก
เป็นอะไรรึเปล่า
เปล่า ฉันสบายดี แน่ใจนะ
เธอดู...
เชอร์ลีย์เจอสมุดเช็คของคุณ
บัญชีส่วนตัว
เธอจะไม่บอกเขาใช่มั้ย
มันก็แย่สำหรับเราพอๆ กัน
ไม่บอกหรอก
แต่คุณควรหาข้อแก้ตัว
กุเรื่องเมียน้อยขึ้นมาก็ได้
ครอบครัวลับๆ
อะไรก็ได้ที่จะทำให้เขาโกรธน้อยกว่าความจริง
โว้ว
เดี๋ยว
เธอโอเครึเปล่า
โอเค แค่ว่าเราคุยกันแทบไม่ถึงสองคำ
เราหยุดพักสักแป๊บแล้วคุยกันดีมั้ย
เชื่อฉันสิ ฉันดีใจมากๆ ที่เธอโทรหา
แค่รู้สึกแปลกๆ ที่ฉันเดินจากมาเมื่อคืนก่อน
แล้วเมื่อคืนที่ผับ เธอก็เมินฉันไปเลย
ใช่
ขอโทษเรื่องนั้นด้วย
เธออยากคุยเรื่องนั้นเหรอ
ไม่ต้องแค่เรื่องนั้นก็ได้
คือว่า ไม่รู้สินะ ปกติคนเขาคุยอะไรกัน
สบายดีมั้ย วันนี้เป็นไงบ้าง อะไรแบบนั้น
งั้นขอคิดก่อนนะ วันนี้ของฉัน
ฉันได้รู้ว่าเด็กอายุเก้าขวบ
ที่ฉันรักษา
ถูกพ่อที่รับอุปการะลวนลาม
แล้วเขาเก็บงำไว้ลึกมากจนต้องสร้างปีศาจขึ้นมา
เพื่อจัดการความรู้สึกและรับมือกับมัน
เด็กคนนั้นทำได้ดีมากจนฝังมันเข้าไปในหัวฉัน
หมอนั่นสารภาพหมดเปลือก ทันทีที่ตำรวจสอบสวน เพราะงั้น...
เย่
แต่นั่นแปลว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นต้องกลับเข้าระบบ
เท่ากับยังไงก็เป็นการเดิมพัน
เพราะงั้น...
ฉันทำได้ดี
ส่วนเด็กคนนั้น...
เขาสร้างกำแพงอารมณ์ขึ้นมาหลายชั้น
ฉันจับมือเด็ก แต่กลับไม่...
เขาก็แค่ต้องการความช่วยเหลือ แต่ไม่มีใครฟัง
ช่างเหมือนกับเนลลี่
ตกลง...
เราควรคุยกันเรื่องวันของเธอ หรือเธออยากขึ้นเตียงกับฉันมากกว่าล่ะ
(ฮิลล์เฮาส์)
(คืนสุดท้าย)
ธีโอ!
ลูกต้องพาลุคกับเนลล์ไปที่รถ
เข้าไปแล้วล็อกประตู อย่าปลดล็อก จนกว่าจะเห็นพ่อออกมาข้างนอก
- เข้าใจมั้ย - เกิดอะไรขึ้นคะ
พาน้องๆ ไปที่รถ พ่อจะไปรับสตีฟกับเชิร์ล
เกิดอะไรขึ้น
ไปสิ
เร็วเข้า
ไปเถอะ
พ่อจ๋า!
หยุด!
ปล่อยนะ!
ปล่อยหนู!
อย่าจับตัวหนู!
สัมผัสฉันที